5d490cfa

Vrijheid - Wees Architect van je eigen leven

Tue, 04 Aug 2026 11:09:23 GMT

Wees de architect van je leven

Vrijheid is zo ontzettend belangrijk. In je hart, in je hoofd en in je doen. Je omgeving, je land en zelfs de wereld kan je nog zo proberen te beperken, maar als je vrijheid in je eigen volledige systeem hebt, dan kan niemand je beperken.

Ik kwam zelf recentelijk tot de conclusie dat ik in een vrijheidsqueste zit sinds mijn 14e jaar. Wat is er al ontzettend veel vrijgekomen. En ook in mijn werk ben ik niet iemand die langs standaard lijntjes wandelt, lineair werkt of vindt dat iets zo hoort. Het leven heeft zijn eigen ritme, zijn eigen tijd en zijn eigen balans tussen werken en rust.

En toen keek ik naar mijn oude website. En daarin sprak ik zeker over het volgen van je eigen route en ritme, maar tegelijk verwachtte ik dat jij keuzes maakte over het soort coaching dat je wilde. Dat is geen vrijheid. Vrijheid is werken vanuit jouw behoefte, de vraag die in je systeem rond danst, of de tijd die ruimte vraagt.

Dus ontstond er iets nieuws. Een website die de manier waarop ik werk werkelijk weerspiegelt en daarmee ook jou als architect van je eigen leven.

Want dat is waar het om gaat: Vrijmaken (ruimte scheppen om jezelf te ontdekken), Ontdekken (wie ben jij werkelijk?), en Bloeien (je waarheid in de wereld uitdrukken). Geen vaste stappen. Geen volgorde. Jouw ritme, jouw vraag, jouw moment.

Geen kaders, geen keuzes... behalve de keuzes voor jou.

Veel plezier bij het verkennen van de nieuwe website!

Hebben we tech nodig om te groeien, of toch de persoonlijke ervaringen

Wed, 08 Apr 2026 22:00:00 GMT

Google is een handige zoekfunctie. Als Google het niet weet, weet niemand het... Maar heel eerlijk: ik gebruik Google zelden. Ik zoek al jaren met DuckDuckGo, een zoekmachine die de privacy van de gebruiker hoger waardeert dan Google. DuckDuckGo is goed in het blokkeren van trackers, het veiliger maken van pagina’s en het bewaren van anonimiteit.

Zoek ik vandaag op “schoenen” via DuckDuckGo, dan zie ik de komende maanden geen schoenreclames. Ook geen opdringerige nieuwsitems die plots verschijnen omdat je met je muis over het scherm beweegt. Er bestaan meer zoekmachines die veel weten en tegelijkertijd beter letten op privacy. Die kan ik dus zeker aanraden.

Als ik wel eens een andere computer gebruik waar Google op is ingesteld en ik zoek iets, scroll ik meteen naar pagina 2 of 3. Op pagina 1 staan meestal de grootste bedrijven met veel reclame en reviews. Ik geef de voorkeur aan kleine, persoonlijke en lokale bedrijven en die komen vaak pas op pagina 2 of 3 tevoorschijn.

Bij DuckDuckGo verschijnen er ook lokale bedrijven op de eerste pagina.

Ik ben sowieso voorzichtig online. Ik heb geen social media behalve LinkedIn, en daar deel ik vooral mijn blogs en like ik af en toe iets van collega’s. Ik reageer zelden; alleen als ik echt een waardevolle tip heb. Af en toe krijg ik uitnodigingen om online reviews te schrijven, maar dat doe ik nooit. Tevreden? Dan vertel ik het mond-tot-mond. Ontevreden? Dan praat ik er met mensen in mijn omgeving over, en/ of neem contact op met het bedrijf zelf, dat voelt persoonlijker en vaak effectiever.

Toch heeft Google veel macht. Bedrijven verschijnen na een zoekopdracht vooral op basis van advertenties en reviews. Persoonlijk vind je mij niet snel online op basis van die criteria. Zoek je op mijn bedrijfsnaam of persoonlijke naam, dan kom ik op pagina 1 tevoorschijn, maar op basis van mijn vaardigheden en talenten vind je me niet makkelijk. Google is geen telefoonboek waarin bedrijven uit een regio met dezelfde vaardigheden worden weergegeven en op alfabetische volgorde.

Mijn bedrijf groeit langzamer dan via Google, maar organisch: mond-tot-mond. Eén nieuwe klant levert mij doorgaans vijf nieuwe klanten op.

Een voorbeeld: twaalf jaar geleden kwam een oud-collega bij me binnen, zo tevreden dat het vijf nieuwe mensen opleverde. Eén daarvan sloot na enkele jaren het traject af en is inmiddels vriendin en collega geworden; via haar kwamen zeker twintig nieuwe mensen. Onlangs kwam een nieuw persoon binnen — de zevende in die lijn sinds het allemaal begon. Dat is zo waardevol: positieve aanbevelingen door persoonlijke ervaring.

Onlangs kwamen twee verschillende mensen na ongeveer tien jaar terug. Ik had hen destijds begeleid; nu liepen ze tegen iets nieuws aan en wilden opnieuw samenwerken. Dat verwarmt mijn hart en het gebeurt vaker dat mensen na jaren terugkomen voor iets anders, maar 10 jaar vind ik dan wel weer extra uniek.

Ook het leven brengt soms fysieke verplaatsingen met zich mee en waar het ooit 15 minuten fietsen was, is de reis voor sommige mensen nu meer dan 1 uur en het is geweldig om te zien dat het mensen niet weerhoudt om te komen.

Wie heeft Google nodig als verbinding met het hart je vanzelf terugbrengt naar een positieve ervaring?

Mond-tot-mond heeft mijn bedrijf wereldwijd gebracht: klanten in Noorwegen, Duitsland, Zwitserland, Spanje, Canada, de VS en Nieuw-Zeeland. Mijn Engels is sterk verbeterd en ik versta Duits steeds beter. Niet onlogisch, gezien groep Duitse klanten blijft groeien.

Ik zag een prachtige review van een klant op Google, zo ontzettend lief en dank daarvoor! Vind je het fijn om zo’n review te plaatsen? W eet dat je mijn digitale vindbaarheid helpt vergroten en dat ik dit ontzettend kan waarderen. Zolang jij hiermee comfortabel bent, zeg ik zeker met heel veel liefde dank je wel.

En voor alle positieve mond-tot-mondreclame maak ik een diepe buiging en dank jullie allemaal met heel mijn hart.

#MondTotMond #LokaleOndernemer #Privacy #DuurzameRelaties #Klantbehoud #KleineBedrijven #ZZP #Privacy #Love2b #YvonneBom #AuthentiekOndernemen #Netwerk #Community #ServiceEnKwaliteit

Balans in het leven

Thu, 02 Apr 2026 15:22:00 GMT

Balans in het leven is iets waar we allemaal behoefte aan hebben. Hoe voelt jouw balans tussen de volgende onderdelen?

Thuissituatie (gezin / single / gedeeld huis)
Familie en/of vrienden
Sporten en/of hobby’s
Persoonlijke tijd
Werk

Het mooie is: als iets uit balans is, gaan we vaak vanzelf op zoek naar herstel. We kijken naar ons leven en maken keuzes. En soms betekent dat er soms geschoven wordt en iets minder tijd en aandacht krijgt.

Bijvoorbeeld als je jonge kinderen hebt, dan kan het zijn dat andere delen van je leven tijdelijk minder aandacht krijgen, of zelfs bijna geen. Al is dat laatste niet zo'n goed idee. Alle onderdelen zijn belangrijk. Ze helpen je om perspectief te houden, liefde te geven en ontvangen, en je eigen waarden verder te ontwikkelen.

Balans is voor iedereen anders. En het verandert steeds ook per levensfase. Heel normaal en heel menselijk.

Iedereen kent periodes waarin het voelt alsof je alleen maar ballen in de lucht houdt. Bijvoorbeeld na een onverwachte gebeurtenis bij jezelf of in je directe omgeving. Dat is logisch. Niet altijd leuk, maar vaak wel tijdelijk.

Als we in onbalans zijn, bewegen we, bewust en onbewust, naar meer balans. We schuiven, proberen, testen, delen anders in. We laten energievretende zaken of personen los en houden energie-gevende zaken en personen bij ons.

Soms is onbalans snel opgelost. Soms duurt het jaren. En dat is prima. Zolang je je bewust bent van de onbalans, de oorzaak enigszins begrijpt en stap voor stap beweegt richting balans.

Lukt dat niet alleen? Voel je vrij om hulp in te schakelen. Ik kijk graag met je mee: waar sta je nu, wat speelt er, en wat is voor jou écht belangrijk om (weer) balans te ervaren?

En dan is er nog iets anders. Van die momenten waarop alles… klopt. Je relatie, je werk, je energie, je tijd voor jezelf. Alles voelt in balans. Je geniet van het leven, van de fase waar je in zit. Alles voelt gewoon heel fijn en vrolijk.

Tegelijkertijd: niets blijft hetzelfde. Alles blijft in beweging. Of zoals Guido Weijers het zo mooi zegt: “Alles went, behalve het bubbelbadmoment.”

Wat niets meer betekent dan: Het eerste moment dat je in bad stapt, de warmte, de rust, de ontspanning, dat is puur perfectie. Maar het blijft niet, op zijn minst veranderd de temperatuur en went je lichaam aan het water en de warmte. Alleen het eerste moment als je het bad in stapt heeft die perfecte intensiteit.

En zo werkt het leven ook. Je kunt balans ervaren en daar volop van genieten. Maar ondertussen ontwikkelt het leven zich gewoon door. Misschien verandert je werk. Misschien je woonplek. Misschien je relatie. Misschien de omgeving, of Nederland. Of misschien verandert er iets in jou.

Ik heb zelf lang in Middelburg gewoond. Een vriendin van de basisschool vertrok al vroeg uit Zeeland om te studeren en verhuisde niet meer terug. Als ze op bezoek was, liep ze door de stad en zei ze verbaasd hoeveel er veranderd was. Ik keek om me heen en dacht: het is toch hetzelfde?

Inmiddels ben ik zelf ook uit Zeeland vertrokken. En nu ik terugkom, zie ik wat zij bedoelde. Veranderingen gaan altijd door.

Ook als je het niet meteen ziet.
Ook als je het niet bewust meemaakt.

En soms… voelt alles in balans, terwijl je tegelijkertijd voelt dat een aankomende verandering.

Je weet nog niet precies wat. Je weet nog niet hoe het eruit gaat zien. Of wanneer het komt. Maar je voelt het.

De vraag is dan:

Kun je je overgeven aan die verandering?
Of probeer je vast te houden aan je huidige balans… totdat het echt niet meer anders kan?

Een kleine interactie, een wereld aan dynamiek

Fri, 27 Mar 2026 11:45:00 GMT

Kijken, zien en verwonderen

Laat ik beginnen met iets meer over mezelf te vertellen.
Ik kijk graag naar mensen, naar groepen en naar dynamiek. Het is iets wat van nature in mij zit, en wat ik verder heb kunnen ontwikkelen door mijn werk en door trainingen in Sociale Psychologie en Systemisch Werken.
Oprecht kan ik genieten van observeren, van hoe dynamieken zich vormen binnen een groep of een omgeving. Over het algemeen zonder oordeel. Al moet ik eerlijk toegeven: als mijn lieve man naast me zit, maken we soms ook een klein dolletje over wat zich voor ons ontvouwt.
Afgelopen week stond ik in een ruimte te wachten, samen met een paar anderen. Een ouder echtpaar kwam binnen en ging ergens zitten. Iemand die daar werkte liep enthousiast op hen af. Het voelde duidelijk als meer dan alleen een professionele verbinding, dat was niet alleen zichtbaar, maar ook hoorbaar.
De medewerker liep even een magazijn in, kwam al snel terug en vroeg de oudere man of hij haar kon helpen, omdat hij lang was.
Wat er vervolgens gebeurde, vond ik interessant om te observeren.

De man reageerde: “ Natuurlijk, maar ik ben niet zo heel lang hoor. ” (Afgaand op zijn lengte schatte ik hem rond de 1.80 meter)
De vrouw naast hem zei zachtjes: “ Maar ik ben ook lang hoor. ” (Zij leek zo’n vijf centimeter kleiner dan haar partner)
De medewerker reageerde naar de man: “ Jij bent echt wel lang. ” Op de opmerking van de vrouw kwam geen reactie.
Een vierde persoon zat te wachten op haar afspraak met de medewerker en bekeek het tafereel.

Hier zit voor mij geen oordeel op, maar wel nieuwsgierigheid. Wat maakt dat zo’n moment ontstaat? Zonder daar direct aannames over te doen. Gemiddeld is een man in Nederland ongeveer 1.84 meter lang — deze man zat daar iets onder.
De vrouw schatte ik rond de 1.75 meter, wat iets boven het gemiddelde (1.70 m) ligt voor vrouwen. Een paar centimeter verschil, en toch lijkt het in beleving iets te betekenen.
Als ik kijk naar wat er non-verbaal gebeurde, zag ik dat de man meeliep om te helpen, maar zonder veel enthousiasme. De vrouw bleef zitten. Haar blik veranderde op het moment dat haar partner wegliep. Hoe precies kan ik niet met zekerheid zeggen, maar het leek haar wel iets te doen. En de vierde persoon werd steeds beweeglijker op de stoel, gecombineerd met de zuchten en het herhaaldelijk kijken naar haar horloge.
Ik merk dat ik nieuwsgierig word naar wat er zich daarna tussen de partners af heeft gespeeld. Of dit moment nog later op de dag nog ergens terug is gekomen in hun onderlinge gesprek. Ook ben ik nieuwsgierig over hoe een uitnodiging, die later door de medewerker werd gedaan om eens langs te komen in het weekend, ontvangen is. Of dit soort kleine interacties daar misschien nog in doorwerken. Als laatste vraag ik mij af of de vierde persoon nog met de medewerker heeft gesproken over wat dit met haar deed.
En ik? Ik merk dat mijn fascinatie alleen maar groter wordt. Hoe dynamieken werken. Hoe er op fysiek, emotioneel en communicatief niveau van alles gebeurt, vaak in een paar seconden.
Morgen heb ik een intervisiedag voor systemisch werken met coaches. Daar kijk ik nu al naar om samen te komen en deze passie te delen. Ook staan volgende week weer mooie afspraken gepland rondom opstellingen.
Mijn leven voelt rijk, levendig en vol nieuwsgierigheid. En daar geniet ik van.

Narcisme – wat is het en welke invloed heeft het?

Sun, 08 Mar 2026 23:00:00 GMT

Over narcisme kun je veel vertellen in psychologische termen. Er zijn boeken vol over geschreven en veel theorieën proberen het te verklaren.

Maar hoe ziet narcisme er eigenlijk uit in het dagelijks leven ? Niet in theorie, maar in gedrag.

Er zijn verschillende niveaus van narcisme. Sommige trekken zie je bij veel mensen terug. Maar wanneer deze patronen sterker worden en langdurig aanwezig blijven, ontstaat er vaak een dynamiek waarin meerdere mensen vast kunnen komen te zitten.

De leider binnen de dynamiek is de held en het slachtoffer in één verhaal

Binnen een narcistische dynamiek zie je vaak dat één persoon duidelijk de leiding neemt. Deze persoon bepaalt hoe gebeurtenissen worden verteld, hoe situaties worden uitgelegd en uiteindelijk wat de “waarheid” wordt binnen de groep of het gezin.

Een opvallend patroon is dat deze persoon in één en hetzelfde verhaal zowe l slachtoffer als held kan zijn.

Vaak begint het verhaal met het slachtofferschap. Er wordt verteld wat er is gebeurd en hoe moeilijk of onrechtvaardig de situatie was. Daarmee ontstaat begrip of sympathie bij degene die luistert.

Vervolgens verschuift het verhaal langzaam naar de rol van de held: hoe sterk er is gereageerd, hoe goed er is gehandeld of hoe bijzonder iemand met de situatie is omgegaan.

Het bijzondere is dat verhalen daarbij ook kunnen veranderen in de loop van de tijd. De eerste versie ligt meestal nog het dichtst bij de gebeurtenis zelf. Maar wanneer een verhaal vaker wordt verteld, kunnen accenten verschuiven. Details verdwijnen, andere details worden sterker aangezet en langzaam ontstaat er een versie waarin de verteller steeds centraler staat.

Het is vaak geen bewuste aanpassing, maar een manier om herkenning, controle en zekerheid t e creëren binnen de dynamiek. Omdat deze persoon de sterkste positie heeft, gaan anderen het verhaal meestal niet corrigeren. Zo ontstaat één dominante waarheid binnen de groep.

Het sociale schaakbord

Een andere dynamiek die vaak zichtbaar is, is hoe mensen tegen elkaar worden uitgespeeld.

De ene persoon wordt opgehemeld tegenover een ander, terwijl diezelfde persoon bij iemand anders juist wordt bekritiseerd.

Het resultaat: een soort schaakbord ontstaat in een familie, vriendengroep of organisatie. Mensen krijgen verschillende beelden van elkaar, praten minder open met elkaar en er ontstaat wantrouwen. Dat versterkt de positie van degene die het spel leidt.

Complimenten met voorwaarden

Complimenten komen vaak weinig voor. En als ze er zijn, voelen ze voorwaardelijk, niet vrij.

Voor degene die het ontvangt kan dat moment veel betekenen. Eindelijk erkenning. Eindelijk iets goed gedaan.

Maar precies dat moment kan ook weer gevolgd worden door kritiek of afwijzing. Daardoor ontstaat een vreemde dynamiek waarin mensen steeds opnieuw hun best blijven doen voor dat ene moment van waardering.

Energie en vertrouwen

Veel mensen die langere tijd met iemand met sterke narcistische trekken omgaan, herkennen dit gevoel:

Na een gesprek kan het voelen alsof alle energie weg is.

Het is belangrijk om dit niet te verwarren met iemand die door een moeilijke periode gaat, zoals ziekte, verlies of een scheiding. Dat kan tijdelijk veel energie vragen. Binnen narcistische patronen is dit structureel .

Daarnaast ontstaat er vaak twijfel aan het eigen gevoel:

Was het echt zo?
Heb ik het verkeerd begrepen?
Stel ik me aan?

Dit maakt het moeilijk om nog op eigen waarneming te vertrouwen.

Binnen gezinnen

In gezinnen kunnen deze patronen ook zichtbaar worden. Partners worden afwisselend opgehemeld en bekritiseerd. Niets lijkt echt goed genoeg te zijn. Kleine dingen kunnen al een trigger zijn.

Wanneer er kinderen zijn, zie je vaak verschillende rollen ontstaan. Een kind kan voortdurend het gevoel krijgen dat het nooit goed genoeg is. Een ander kind wordt juist meer beloond of beschermd. Niet per se omdat het zo anders is, maar vaak omdat het zich sterker aanpast aan de verwachtingen van de leider.

Later in het leven kan het gebeuren dat één van de kinderen het narcistische gedrag volledig overneemt. Deze persoon is dus geen narcist, het heeft het gedrag alleen gekopieerd.

De dynamiek van de omgeving

Wat er ook vaak gebeurt, is dat mensen in de omgeving hun best blijven doen om het goed te doen.

Een compliment of moment van goedkeuring kan voelen als beloning. Daardoor gaan mensen zich nog meer aanpassen of hun best doen.

Daarnaast is er ook een angst van buitensluiting, of consequenties voor het niet goed doen.

Zo blijft het patroon bestaan. Af en toe stapt iemand uit deze dynamiek. Wanneer dat geen familielid of belangrijk onderdeel van het systeem is, wordt er vaak simpelweg iemand anders gevonden die de plek weer inneemt.

Waarom mensen vaak lang in deze dynamiek blijven

Van buitenaf lijkt het soms eenvoudig: “Waarom ga je niet gewoon weg?”

Maar van binnenuit werkt het vaak anders.

Binnen deze dynamiek ontstaat een patroon van spanning en beloning . Lange periodes van kritiek of twijfel worden af en toe afgewisseld met een moment van erkenning of een compliment.

Juist die momenten hebben veel impact. Ze geven hoop dat het mogelijk is om het goed te krijgen met de leider, waardoor mensen steeds opnieuw hun best doen.

Zo kan er langzaam een soort afhankelijkheid ontstaan van die momenten van goedkeuring. Het lijkt een beetje op een mechanisme dat ook bij verslaving wordt gezien: niet de constante beloning houdt iemand vast, maar juist de onvoorspelbare momenten waarop het wél goed voelt.

Tegelijkertijd vermindert het vertrouwen in eigen waarneming. Door verschillende versies van verhalen, kritiek en manipulatie gaat iemand langzaam twijfelen aan eigen gevoel en grenzen. Dat maakt het lastig om beslissingen te nemen of jezelf te beschermen.

Het proces van weer bij jezelf komen

Wanneer iemand langere tijd in deze dynamiek heeft gezeten, kost het vaak tijd om weer bij zichzelf terug te komen. Zelfvertrouwen en eigenwaarde kunnen aangetast zijn. Ook het vertrouwen in eigen gedachten kan wankel zijn geworden.

Het opnieuw ontdekken van je eigen gevoel en grenzen is een proces. Het vraagt tijd, energie en soms een klankbord. Iemand die met je mee kan kijken, zonder oordeel, zodat je stap voor stap weer bij jezelf uitkomt.

Bij jezelf terugkomen

Het doorzien van een narcistische dynamiek is vaak één ding, maar jezelf terugvinden daarin is een ander proces. Het vraagt tijd, aandacht en een veilige ruimte om te voelen, te reflecteren en stap voor stap je eigen perspectief weer te ontdekken.

Bij Love2B One begeleid ik mensen in dit proces. Samen onderzoeken we hoe patronen zichtbaar worden, waar jouw energie naartoe gaat en welke stappen je kunt nemen om weer vertrouwen in jezelf te voelen. Dit kan door middel van:

Systemisch werk en opstellingen , om inzicht te krijgen in relaties en dynamieken
Coaching en begeleiding , zodat je keuzes leert maken vanuit je eigen kracht
Ruimte voor reflectie en healing , zodat je niet alleen begrijpt wat er gebeurde, maar ook voelt en verwerkt wat je hebt meegemaakt

Het bijzondere is dat dit proces niet uitmaakt hoe lang je vast hebt gezeten in de dynamiek. Kleine stappen, bewustzijn en steun kunnen je helpen om weer bij jezelf uit te komen.

Ik help je graag om te ontdekken wie je werkelijk bent, waar jouw grenzen liggen en hoe je keuzes kunt maken vanuit jouw kracht – en niet vanuit de dynamiek van iemand anders. Zo kun je met meer rust, energie en zelfvertrouwen verder in je leven en in je relaties.

De kracht van opstellingen bij traumaverwerking

Thu, 05 Mar 2026 10:01:00 GMT

Hoe een opstelling zichtbaar maakt wat diep in het systeem verborgen zit.

Opstellingen, groepsopstellingen, werkopstellingen. Opstellingen zijn er in alle soorten en maten en zijn in te zetten op ontzettend veel manieren. Zelf zet ik opstellingen vooral in bij traumaverwerking.
Maar wat is een opstelling eigenlijk? Een opstelling is een methode uit het systemisch werk waarbij innerlijke processen, gevoelens of relaties zichtbaar worden gemaakt in de ruimte. Dit kan met mensen, maar ook met poppetjes of andere materialen. Door iets letterlijk buiten jezelf neer te zetten ontstaat er vaak een nieuw perspectief en worden dingen zichtbaar die van binnen moeilijk te zien of te begrijpen zijn.
Binnen systemisch werk kijken we ook naar het systeem waar iemand onderdeel van is. Denk aan familie, relaties, werk of andere belangrijke verbindingen in het leven. Binnen zo’n systeem heeft alles invloed op elkaar. Soms dragen we onbewust iets mee dat niet alleen van onszelf is, maar ook verbonden is met het familiesysteem of met eerdere ervaringen. Een gebeurtenis zien en voelen buiten jezelf geeft vaak ontzettend veel inzichten.
Om een mooi voorbeeld te geven. Afgelopen week mocht ik iemand begeleiden die op een bepaald onderwerp een groot trauma had zitten. Dit trauma is niet alleen van dit leven, maar was al een obstakel toen deze persoon naar aarde kwam.

Wat betekent dit?

Het betekent dat een trauma zeer diep geworteld kan zitten in het systeem en uit meerdere lagen bestaat. Door de jaren heen kan zo’n trauma laag voor laag worden afgepeld.
Hier heb ik een stukje aan mogen bijdragen middels regressie, soul healing en coaching. Daarnaast is er ook gewerkt met acupunctuur, EMDR en EFT. Inmiddels zat deze persoon dicht bij de kern. Het trauma belemmerde het dagelijks functioneren niet meer, maar speelde nog wel af en toe op in bepaalde fases.
Afgelopen periode was weer zo'n fase waarin het trauma alle aandacht vroeg. De vraag kwam of we nog een keer regressie konden doen. Maar ik voelde aan alles dat dit voor het laatste stuk niet meer zou werken. Het was tijd voor een opstelling met poppetjes en aanverwante materialen. Klein en overzichtelijk, maar tegelijk ontzettend krachtig.
Ik vroeg om drie dingen neer te zetten:

zichzelf
het gevoel dat zo donker en zwaar voelde
het obstakel of trauma

Alleen dat al maakte veel emoties los. Het zien van het gevoel buiten zichzelf en de zware belasting die daarbij hoorde.

Vervolgens gebeurde er drie dingen

De familiebelasting werd zichtbaar in één van de ouderlijnen
Het trauma van vóór dit leven werd zichtbaar met een specifiek moment
Het trauma uit dit leven bleek bijna nul te zijn. Met andere woorden: dat was praktisch helemaal verwerkt.

De emoties kwamen diep binnen. Er werd gehuild en er ontstond een moment van diepe herkenning en inzicht. Daarna hebben we gewerkt aan het loslaten en teruggeven van de familiebelasting. Het trauma van vóór dit leven werd zichtbaar en gaf ontzettend veel antwoorden en inzichten. En het laatste restje trauma uit dit leven verdween toen de eerste twee hun juiste plek kregen binnen het systeem van familie en zichzelf.
Na de sessie voelde het lichaam vrij. Er werd naar buiten gelopen als een nieuw en vrij mens. Het is nog te vroeg om te zeggen of het trauma op bepaalde momenten nog terugkomt. De tijd zal dat uitwijzen. Maar het gevoel dat overbleef was dat de belasting er niet meer was.

De kracht van opstellingen

Het blijft mooi hoe opstellingen zoveel inzicht kunnen geven. Zo af en toe maak ik ook voor mezelf een opstelling. Als vorm van zelfreflectie of om te kijken naar dynamieken binnen een systeem van mensen, zoals gezin, vriendengroep of werk.
Iedere ochtend mediteer ik en kijk ik naar mezelf. Soms voelt iets niet helemaal lekker of passend. Als dat gevoel na een aantal dagen nog steeds aanwezig is en ik geen verdiepende antwoorden krijg, maak ik een opstelling om meer inzicht te krijgen. Het mooie is dat er vaak binnen één of twee dagen al zichtbare verandering ontstaat.
Een aantal maanden geleden was het bijvoorbeeld wat rustiger in de praktijk. Het bleek dat het bij mij lag. Ik had mijn training systemisch werken voor coaches bijna klaar. Voor mij voelde dit als een grote toegevoegde waarde voor alles wat ik al deed. Alleen lukte het me nog niet om er de juiste woorden of een duidelijke definitie aan te geven. Door hier een opstelling op te maken kreeg ik het inzicht dat nodig was om verder te komen. Binnen een week was het weer druk binnen Love2B One.
Het blijft bijzonder om te zien hoe iets dat zo eenvoudig lijkt, zoveel kracht en toegevoegde waarde kan hebben in onze ontwikkeling.

Een opstelling kan soms precies dat inzicht geven dat nodig is

Soms lopen we ergens al langere tijd tegenaan en lukt het niet om helder te krijgen waar het werkelijk vandaan komt. Een opstelling kan dan helpen om zichtbaar te maken wat onder de oppervlakte speelt. Niet alles hoeft meteen opgelost te worden. Maar inzicht kan al veel in beweging brengen. En soms is dat precies het begin van verandering.
Meer informatie over opstellingen binnen Love2B One kun je vinden op: Opstellingen Natuurlijk ben je ook van harte welkom om direct een afspraak te maken in de digitale agenda:

Van overleven naar leven: hoe ik vrij werd in mijn denken

Fri, 27 Feb 2026 08:59:00 GMT

Afgelopen week kreeg ik een prachtige vraag: “Hoe is het jou gelukt om zo vrij te worden in je denken?”

Een vraag die me even bewust maakte van waar het allemaal lang geleden door begon.

Ik vertelde dat ik ben opgegroeid in een onveilige omgeving. Op mijn twintigste stapte ik volledig uit die situatie. Dat voelde als bevrijding. En toch ontdekte ik rond mijn vierentwintigste dat ik helemaal niet vrij was.

Mijn omstandigheden waren veranderd, maar mijn binnenwereld niet! Ik leefde nog steeds in overleefstand.

Hoe herken je dat je in je hoofd leeft?

Misschien herken je dit:

De klok is altijd aanwezig. Je bent je bijna obsessief bewust van tijd. Hoe laat is het? Hoe lang nog? Red ik het wel?
Alles wordt overdacht. Alsof je vastzit in een draaikolk van gedachten waar geen uitknop op zit. Als iets niet lukt, draait je hoofd overuren. Hoe moet ik dit oplossen? Wat zal een ander denken? Heb ik het wel goed gedaan?
Alles wordt langs een lat van goed en fout gelegd: Goed voelt als veiligheid. Fout voelt als gevaar.
Je lichaam doet mee in dat verhaal. Je ademhaling zit hoog, vaak rond je hart. Geen volledige, diepe ademhaling. Alsof er letterlijk geen ruimte is. En gedurende de dag worden je voeten steeds kouder. Tegen de avond kun je de wereld bijna bevriezen met je voeten.

Dat is leven vanuit je hoofd.

Dat is leven in controle.

Dat is overleven.

Het echte proces begon pas daarna

Rond mijn vierentwintigste besloot ik dat het anders moest. Ik startte met een coach. In de jaren daarna breidde dat team zich uit. Want herstellen betekent niet alleen praten. Het betekent opnieuw leren leven. Met je hart.

Ik ontdekte dat het niet alleen ging om inzicht, maar ook om het ‘opschonen’ van mijn zenuwstelsel. Mijn systeem stond continu aan. Alsof er nog steeds gevaar dreigde.

Naast coaching werd regressietherapie een belangrijke verdieping in mijn verwerkingsproces. Oude ervaringen die nog vastzaten, mochten alsnog gevoeld en losgelaten worden.

Maar misschien wel net zo belangrijk was creativiteit. Gevoelens hebben een uitlaatklep nodig.

Voor mij zat dat in:

Meditatie
Schrijven
Schilderen
Sporten

Niet om iets te presteren. Maar om ruimte te maken.

Tegenwoordig start ik mijn dag met ongeveer dertig minuten meditatie. Op een zachte manier vindt er zelfreflectie plaats. Het is geen verwerking meer van een ver verleden. Het is een bewust moment.

Wie ben ik vandaag?
Waar ben ik?
Hoe voel ik me?
En kan ik mezelf in volledigheid omarmen?

Het besefmoment

Ik kan je niet precies vertellen wanneer ik uit mijn hoofd ben gestapt en meer in balans met mijn hart ben gaan leven.

Er was geen duidelijke overgang. Totdat ik jaren later als EHBO’er aanwezig was bij een sportevenement. Het was een intensieve dag die veel denkvermogen vroeg. Aan het einde van de dag had ik knallende hoofdpijn. En ineens wist ik het. Dit is niet meer mijn standaard!

Vroeger leefde ik élke dag zo. Dat kostte me geen hoofdpijn, dat was mijn normale staat van zijn. Nu voelde het uitzonderlijk om in dat hoofd te zitten.

Ik leefde met mijn hart. En dat verschil voelde als vrijheid.

Vrij denken is een gevolg, geen doel.

Niet meer in je hoofd zitten klinkt als een doel. Maar het is geen trucje. Het is geen knop die je omzet.

Het is het resultaat van:

Verwerken
Veiligheid opbouwen in jezelf
Je zenuwstelsel tot rust brengen
Oude overtuigingen loslaten
Jezelf opnieuw leren vertrouwen

Persoonlijke ontwikkeling is geen exacte wetenschap. Het is geen rechte lijn. Het is een beweging. Een ritme van werken, ontspannen, beseffen, omarmen en loslaten.

En soms zie je pas jaren later hoe ver je eigenlijk al bent gekomen.

En nu jij

Hoe gaat het met jou?

Heb jij een volledige ademhaling? Of zit je adem hoog in je borst?
Lukt het jou om oordeelvrij naar jezelf te kijken? Of leg je jezelf nog dagelijks langs een lat van goed en fout?
Kun je jezelf echt omarmen? Ook in je onzekerheid? Ook in je imperfectie?

Vrijheid begint niet met groter denken.

Maar met zachter worden.

Voor jezelf.

Love2b One groeit. En ik groei mee.

Mon, 03 Nov 2025 09:07:00 GMT

Zoveel mooie activiteiten, inspirerende mensen, krachtige sessies, trainingen, gesprekken… en ondertussen stroomde de agenda over. Maar ja, alles is leuk. Toch?

Of… is alles wel écht leuk als je ondertussen stress voelt over een huishouden dat je inhaalt? Als inspiratie langzaam stilvalt? Als het ritme een plicht wordt in plaats van een vibe?

Ik dacht dat ik bewuste keuzes had gemaakt. En toch… ineens was daar het besef: de agenda liep over. Mijn rustmomenten — die momenten waarin inspiratie altijd overstroomt — waren verdwenen. Zelfs op de rustigere dagen voelde ik me nog tollend door de dagelijkse dingen: gezond koken, mijn moestuin, de tuin, de eindeloze was, boodschappen, een opgeruimd huis. Er was nergens meer gewoon zijn . Alleen nog maar doen .

En misschien wel het belangrijkste: ik had minder tijd voor Love2b One . Minder tijd voor de praktijk waar mijn hart ligt. Waar ik mag geven én ontvangen. Waar ik mensen zie thuiskomen in zichzelf. Waar ik zelf ook telkens weer thuiskom.

De online agenda staat inmiddels tot en met december vol. Volgens mij is er nog maar één plekje vrij… En dat was het moment waarop ik wist: het is tijd voor keuzes.

In een gesprek met een collega kwam het helder naar boven: 5 à 6 dagen per week werken is gewoon veel. En toen ik mezelf de vraag stelde: Wat als ik moet kiezen? Kwam het antwoord zacht, maar krachtig: Ik kies voor rust. Voor inspiratie. Voor ruimte. Voor Love2b One.

En alsof alles op z’n plek viel, voelde ik het: een diepe rust. Vlak voor mijn verjaardag maakte ik de keuze, een soort verjaardagscadeau. En ik handelde ernaar. Het geeft ruimte. Het geeft lucht. Het geeft verbinding — met mezelf én met jou.

Hoewel ik alles wat ik ga afronden nog liefdevol begeleid tot half december, is de transformatie al begonnen. Vanmorgen stond ik te kickboksen en voor het eerst in weken voelde mijn lichaam vrij. Mijn energie stroomde. Het plezier was terug. De ontspanning ook. Wat een verademing…

Het goede nieuws voor Love2b One: Vanaf januari is de praktijk geopend op dinsdag, donderdag en vrijdag . Op zaterdag zullen er trainingen plaatsvinden — daarover binnenkort meer.

Ik kijk ernaar uit om je te ontmoeten. In rust. In kracht. In verbinding. Bij Love2b One. Waar jij mag zijn. Helemaal.

#Love2bOne #BewusteKeuzes #InnerlijkeRust #Zelfontwikkeling #SpiritueleGroei #EnergetischWerk

#KickboksenVoorJeZiel #VanBinnenuitSterk #RuimteVoorInspiratie #TransformatieProces #LevenInBalans

#ThuiskomenBijJezelf #Praktijknieuws #NieuweRitmes #ZelfzorgMagOok #KrachtigeVerbinding

Normaal bestaat niet – Jij bent jouw maatstaf

Sat, 20 Sep 2025 16:00:00 GMT

Wat is normaal?

Eigenlijk bestaat het niet. Wat is jouw norm? Wat is voor jou gewoon? Dat zijn betere vragen.

Vraag je het aan 15 miljoen mensen, dan krijg je 15 miljoen verschillende antwoorden. Wat voor jou gewoon is, past bij jou. Net zoals iedereen zijn eigen norm heeft. Probeer elkaar hier niet op te beoordelen. Iedereen is anders. Je kunt van elkaar leren, nieuwe inzichten krijgen, maar dring niets op en oordeel niet. Niet over een ander, en ook niet over jezelf. Soms een uitdaging, dat weet ik...

Waar je opgroeit, vormt je norm.

Als kind groei je ergens op. Wat je daar meemaakt, hoort en voelt, vormt jouw norm – jouw gewoon.

Groei je op in een liefdevol en warm gezin, waar je gezien en gehoord wordt, dan voelt het heel gewoon om als volwassene je obstakels te delen met je opvoeders. Het is voor jou normaal dat dingen bespreekbaar zijn, dat je kunt vertrouwen, dat je een extra pilaar in je leven hebt.

Groei je daarentegen op in een onderdrukkende situatie, waar alles gecontroleerd wordt en niets vrij is – bij voorkeur zelfs je gedachten niet – dan wordt dát jouw gewoon. Als je lacht, volgt een klap. Als je slaapt, wordt je nachtrust verstoord. Je leert al snel om op jezelf te vertrouwen, te leunen, en geen hulp van anderen te verwachten.

In beide situaties groeit een kind op met zijn of haar eigen norm en gewoon. Voor de één is het normaal om een knuffel te krijgen, voor de ander om slaag te krijgen. En in beide gevallen denkt het kind: zo werkt de wereld. Dit is normaal. Dit is gewoon.

Je norm herzien – een innerlijke verbouwing.

Als jongvolwassene neem je je norm en gewoon mee, zoals je die vroeger hebt geleerd. Met die kennis begin je aan je volwassen leven.

Rond je 27e (soms iets eerder, soms iets later) komt er een moment waarop je jezelf opnieuw gaat uitvinden. Je gaat onderzoeken: wat is eigenlijk míjn norm? Wat is míjn gewoon? Alles wat je hebt meegekregen wordt onder de loep genomen. Wil ik dit? Past dit nog bij mij? Heb ik nieuwe dingen gezien, geleerd, ontdekt – en hoe voel ik me daarbij?

Je vindt jezelf opnieuw uit. Het is een jaar waarin veel van je gevraagd wordt. Alles vraagt aandacht en ruimte. Emoties razen door je heen – van intens verdriet tot hyperblij. Je zit in een rouwproces: afscheid nemen van alles wat niet meer bij je past.

En dat gebeurt vaker.

Zo’n proces van jezelf opnieuw uitvinden zal in je leven nog een paar keer terugkomen. Meestal niet meer zo intens als die eerste keer rond je 27e.

Waarom? Omdat je fundering dan staat. Rond die leeftijd bouw je je eerste echte fundament. Alle keren daarna wordt er nog wel aan gesleuteld – soms worden er stukken vervangen – maar over het algemeen voelt het minder heftig, tegelijk daarbij de aantekening: Het blijft hard werken.

Burn-out – wanneer je systeem zegt: stop.

Wanneer iemand niet de tijd neemt om door zo’n proces van vernieuwing te gaan, of wanneer de ballast vanuit het verleden te zwaar is, dan zal er ergens een knop ingedrukt worden waardoor je moet. Niet omdat je wilt. Niet omdat je er klaar voor bent. Maar omdat je systeem zegt: tot hier en niet verder.

Zelf heb ik dit als jonge vrouw ook meegemaakt. Ik ben opgegroeid in een onveilig huis en toen ik op mezelf ging wonen dacht ik: He he he, eindelijk vrijheid… Tot ik 24 was en erachter kwam dat ik mezelf wel had bevrijd, maar niet vrij wás.

Er waren zoveel patronen ontstaan uit het verleden. Patronen die ik niet had achtergelaten. Ze draaiden in volle overleefstand, en pasten totaal niet in het leven dat ik had opgebouwd. Ik had niets verwerkt. Geen ruimte gegeven aan pijn, verdriet, verwarring.

Het totale proces heeft jaren geduurd, maar dat eerste jaar… De allereerste keer van vernieuwing knalde ik tegen een keiharde innerlijke muur. Een muur opgebouwd uit ongelooflijk veel gebeurtenissen en woorden. Ik kreeg een medisch label: depressie.

En ja, ergens was dat ook zo. Maar tegelijk zeg ik: die definitie klopte niet. Het was niet depressie. Het was een innerlijke verbouwing. Een afbraak van alles wat niet meer paste. Het label gaf me wél de ruimte die ik nodig had. Het opende mijn ogen: Ik kan en wil niet meer zo functioneren.

Burn-out is geen eindpunt.

Als je zelf in een vernieuwingsproces komt en het krijgt een medische term – wat vaak burn-out wordt genoemd – onthoud dan:

Je bént die term niet.
Je bént geen diagnose.
Je bént een mens in transformatie.

Burn-out helpt je slechts om de ruimte te creëren. Om stil te staan. Om te voelen. Om te herzien. Om jezelf opnieuw uit te vinden.

Het is geen falen. Het is een signaal. Een uitnodiging. Een pauze waarin je mag kiezen: wat neem ik mee, wat laat ik los?

En ja, het doet pijn. Het is verwarrend. Het is rauw. Maar het is ook puur. Echt. En uiteindelijk: bevrijdend.

#innerlijkegroei #burnout #zelfontwikkeling #normaalbestaatniet #persoonlijkegroei #transformatie #bewustzijn #healingjourney #vrijzijn #Love2b #Love2bOne #YvonneBom

Over de grens wandelen: een uitnodiging tot groei

Fri, 12 Sep 2025 07:00:00 GMT

Bij jezelf blijven

Vandaag een wat lastiger onderwerp: balanceren op de grens.
Soms kom je op een punt in je leven waar je balanceert tussen het oude en het nieuwe. Een scheidingslijn. Niet zwart-wit, maar een gebied waar je heen en weer wordt getrokken. Vandaag neem ik je mee in dat proces — want het is niet altijd makkelijk, maar wel ontzettend waardevol.
De scheidingslijn tussen vertrouwd en vernieuwend
Je voelt je aangetrokken tot wat je kent, wat ooit goed werkte voor jouw ontwikkeling. Tegelijkertijd lonkt iets nieuws. Iets wat misschien niet past bij hoe je bent opgevoed, maar wél bij wie jij nu bent. Veel mensen willen die grens negeren, wegduwen of er snel vanaf stappen. Maar juist het bewandelen van die lijn helpt je om je nieuwe basis te versterken.
Waarom het zo waardevol is
Het vraagt energie, ja. Soms zelfs heel veel. Maar het leert je om op een dieper niveau te vertrouwen op je gevoel en intuïtie. Je laat het denken in goed of fout los en ontdekt dat er meerdere wegen zijn. Jouw weg is jóuw weg. Zonder oordeel. Wat ooit paste, was goed. Maar nu volg je een nieuw eigen ritme, je eigen pad.
Uitdagingen en keuzes
Je wordt uitgedaagd: blijf je bij jezelf, of pas je je aan? Volg je jouw hart en intuïtie, of het algemene pad? Soms voelt het alsof er aan alle kanten aan je getrokken wordt. Maar als je bij jezelf blijft, merk je dat je op een natuurlijke manier afscheid neemt van die scheidingslijn.
Een seizoenslijn
Die scheidingslijn kan op elk moment opduiken. Soms vaag, soms heel duidelijk. En ja, in september en begin oktober is die vaak extra voelbaar. Het is een periode van reflectie, van keuzes maken, van loslaten en opnieuw beginnen.
Tot slot
Mocht je even adem willen halen? Of hulp nodig hebben om het zichtbaar te maken? Je bent van harte welkom in de praktijk. Samen kijken we naar jouw pad, jouw tempo, jouw intuïtie.
#PersoonlijkeGroei #SpiritueleOntwikkeling #IntuïtiefLeven #Bewustwording #Levenskeuzes #Transformatieproces #Transformatie #Innerlijkebalans #Reflectie #Zelfliefde #Zelfinzicht #Love2b #Love2bOne #YvonneBom

Oma’s middeltjes, moderne mindset

Mon, 08 Sep 2025 10:25:00 GMT

Hoe simpele keuzes je leven verrijken

We worden de hele dag verleid met de nieuwste snufjes. Mooie kleuren, digitale hoogstandjes, alles zogenaamd handig en slim.
Maar is het écht handiger? Of beter?
Ik ben een echte kat-uit-de-boom-kijker. Geen ringdeurbel hier. Ik hoef niet de hele dag te weten wat er voorbij loopt, waait of speelt voor mijn deur. Gewoon leven en laten leven.
De thermostaat is hypermodern — zat al in het huis — maar we gebruiken 'm niet. Het is namelijk gezond om niet op één temperatuur te leven. In de winter gewoon die CV uit laten in de ochtend. Hoppa, uit bed en de kou in. Je lichaam wordt actief, goed voor de bloedsomloop én je afweersysteem. De CV gaat in de loop van de dag wel aan, soms na 13 uur, maar bij voorkeur na 16 uur en wordt handmatig aangezet.
En dan die pompjes tegen bijengif... Voor de meeste mensen onzin. Een rauwe ui erop en binnen vijf minuten is het gif eruit. Kost 7 cent. Of iemand zuigt het eruit, ook prima.
Een paar jaar geleden ben ik anders gaan handelen in het huishouden. Als ik brood of groente haal, neem ik mijn eigen papieren zakken mee. Die gaan 6 tot 8 maanden mee. Bij de kaasboer of slager neem ik mijn eigen bakjes mee. Minder afval én alles past perfect in de vriezer of koelkast.
Afgelopen winter ben ik gestopt met grote flessen wasmiddel. Ik ben overgestapt op wasstrips. Drie merken geprobeerd, en Happy Soaps werkt het best: schoon, fris, en zonder poespas. De voordelen van wasstrips?

Veel minder ruimte nodig
Makkelijk stapelbare dozen
Inkoop per kwartaal of half jaar
Wij zijn grootverbruikers (7-9 wassen per week), en we doen langer met een verpakking dan de gestelde verwachting
Geen zeepresten in de wasmachine
Geen extra chemische reinigers nodig
Geen plastic afval

En die vlekkenverwijderaars? Ik lach me rot om die reclames. Vooral mannen die de was doen in de reclamespotjes. Niks mis mee hoor, maar ze lijken gevoeliger voor nieuwe snufjes. In mijn kast staat gewoon Ossengal zeep. Ouderwets, maar werkt fantastisch. Eén stukje gaat járen mee. Vlekken maken hoort bij het leven, en vlekken verwijderen is pure oma-magie. Oh, en wasverzachter. Laat me niet lachen, dat komt er hier niet in. Een scheutje azijn, je was is zacht en de wasmachine blijft schoon van kalk.
Deze zomer ben ik weer begonnen met schoonmaken met zeep. Gewoon een blokje even in water leggen. Nog niet alle schoonmaakproducten zijn vervangen, maar ik ben begonnen. Bijzonder is: Jaren geleden had ik een externe praktijk met weinig opbergruimte. Daar gebruikte ik Egyptische zeep — ooit gekregen van een klant. Heerlijk geurend, zacht voor de handen, en ik gebruikte het ook voor de vaat. Nu ben ik weer terug bij zeep voor veel schoonmaakwerk. Nog niet alles hoor — ik zoek nog een goed schuurmiddel voor de wasbakken. Maar stap voor stap kom ik er wel.
Onlangs heb ik shampoo gekocht in zeepvorm. Pas twee keer gebruikt, maar ik ben verbaasd hoe goed het werkt. Je hebt maar weinig nodig, het is zacht voor de hoofdhuid, neemt weinig ruimte in, en je komt er makkelijk mee door de douane op een vliegveld.
Wat me opvalt aan al die oma-middeltjes:

Ze kosten weinig
Gaan lang mee
Reinigen beter
Zijn zacht voor huid en materialen
Nemen weinig ruimte in
Geen plastic afval
Nauwelijks ander afval

Het vraagt wel om anders denken. Soms betrap ik mezelf nog op oude gewoontes. Zo stond ik laatst met mijn favoriete shampoo in de aanbieding in mijn handen. En toen kwam dat “oh ja”-momentje: ik gebruik nu zeep.
Ben ik een heilige? Nee hoor. Er komen nog steeds wegwerpmaterialen in huis. En ja, soms baal ik ook van een koude ochtend. Maar het gaat om de stappen. Waar ik jaren geleden begon met een kleine aanpassing, maak ik nu steeds makkelijker en sneller veranderingen. Omdat het bevalt. En omdat ik er baat bij heb.
Ik dwing niemand in huis om mee te doen. Iedereen maakt z’n eigen keuzes. Natuurlijk hoop ik dat ze mijn zeepblokje eens proberen voor het haar en misschien ook andere keuzes gaan maken.
En ja, ik merk het aan ons afval. Vroeger zat de plasticbak na twee weken bijna vol. Nu is het 1,5 zak per twee weken. En het restafval? Dat brengen we meestal pas na 2-3 maanden weg. Meer omdat het stinkt dan dat de zak vol zit.
Mooi hè, hoe simpele oma-middeltjes je leven zoveel rijker kunnen maken.

Vernieuwing en verandering: leef in lijn met jouw cyclus

Sat, 23 Aug 2025 09:39:00 GMT

Numerologie en jaarenergie

In de numerologie kennen we een cyclus van 9 jaren , waarin elk jaar een eigen thema en ontwikkelingsopdracht heeft. Je kunt twee cycli tegelijk ervaren:

Universeel jaar – geldt voor iedereen:
Bijvoorbeeld: 2+0+2+5 = 9
Individueel jaar – gebaseerd op je geboortedatum:
Bijvoorbeeld: 23-08-2025 → 2+3+0+8+2+0+2+5 = 22 → 2+2 = 4

Thema's van de 9 jarige cyclus

Let op: Heb je een dubbele 5 of 9 in je jaar? Dan wordt het thema extra krachtig. Reserveer tijd en ruimte voor jezelf — het wordt intens, maar ook dankbaar.

Bijna Keltisch Nieuwjaar

De Kelten kenden drie seizoenen:

Vroege en late winter
Lente
Zomer

Het Keltische nieuwjaar begon na 13 manen, bij de eerste nieuwe maan in oktober/november . Dit markeerde de start van de vroege winter. Rond deze maan werd een ritueel gehouden met een groot kampvuur — bedoeld om negatieve invloeden te weren. Dit leeft voort in feesten zoals Halloween en oud & nieuw .
Niet alleen de Kelten: wereldwijd hielden volkeren rituelen om zich te beschermen tegen de koude, lange winters .
Wat de Kelten goed aanvoelden, was dat een natuurlijke jaarcyclus begint bij de nieuwe maan in oktober. Dat is nog steeds zo.

Goede voornemens: Timing is alles

Veel goede voornemens sneuvelen in januari. Waarom? Omdat het natuurlijke nieuwe jaar pas in oktober begint. Maak je voornemens rond het Keltische nieuwjaar en je zult merken dat ze meer kracht en richting krijgen.

Terug naar het numerologische jaar 9

We zitten in het universele jaar 9 — het einde van de cyclus. De zomer gaf velen al een glimp van het nieuwe begin dat eraan komt. Misschien voel je het al, misschien zie je het zelfs al.
Maar dan komt september … September test je. Alles wat je hebt geleerd, losgelaten en ontwikkeld, wordt nu op de proef gesteld. Kun je het toepassen? Kun je bij jezelf blijven?
Met vier retrogrades actief, wordt september extra intens. Wil je meer weten over deze kosmische invloeden? Lees dan verder bij: Chiron Retrogade .

Tot slot

Het Keltische nieuwjaar nodigt je uit om natuurlijk te leven, te voelen wat klopt, en je voornemens te laten wortelen in de juiste energie. Laat los wat niet meer dient, en maak ruimte voor wat komt. Sta je op een kruispunt? Voel je dat er iets nieuws wil ontstaan, maar weet je nog niet precies wat of hoe? Dan is dit hét moment om stil te staan, te reflecteren en bewust te kiezen. Gun jezelf een reflectiemoment of een persoonlijk coachgesprek.
Samen kijken we naar jouw cyclus, jouw energie en wat er nú aandacht vraagt. Zodat jij met vertrouwen en helderheid het nieuwe jaar instapt.
Neem gerust contact op via contactformulier — je bent van harte welkom.

Keuzes maken: met je hoofd, hart of intuïtie?

Sun, 17 Aug 2025 13:49:00 GMT

Keuzes maken: met je hoofd, hart of intuïtie?

Het leven zit vol keuzes. Grote en kleine. Over eten, reizen, wonen of veiligheid. We nemen er elke dag veel, vaak zonder er echt bij stil te staan. En toch: hoe minder je nadenkt, hoe puurder je kiest . Veel keuzes maken we op gevoel, met ons tweede brein: de intuïtie . Zulke keuzes voelen vaak kloppend, zelfs als de uitkomst anders is dan je had verwacht. Want wat je intuïtief kiest, past altijd bij jouw groei en ontwikkeling.

Keuzes gebaseerd op externe factoren

Soms maken we keuzes die níet bij ons passen. Bijvoorbeeld omdat:

iemand iets van je verwacht,
je denkt te weten wat een ander wil,
je handelt uit angst, loyaliteit of een laag zelfbeeld.

Dan volg je niet je gevoel, maar anderen. Dat kan pijn doen. Voor jezelf, en soms ook voor je omgeving. Zeker als die keuze tegen je eigen integriteit ingaat. Ik heb het zelf meegemaakt. Als kind zat ik in een situatie van onderdrukking. Tegelijk hield ik van die mensen. Daardoor maakte ik keuzes die tegen mezelf ingingen. Het gaf toen onprettige gevolgen, maar later moest ik ook mezelf vergeven .

Mijn pad met keuzes

Vanaf mijn 15e ben ik keuzes bewust gaan maken met mijn intuïtie. Ongeveer 80% van mijn keuzes zijn met intuïtie gemaakt. 15% maakte ik bewust voor mijn kinderen — ook passend, want liefdevol en gericht op hun ontwikkeling. En ja, 5% waren gewoon missers. Dat hoort erbij. Keuzes maken is een leerproces.

Kiezen met je hoofd (je eerste brein)

Veel mensen kiezen vooral met hun hoofd. Logisch, maar gevaarlijk als je intuïtie dan geen stem krijgt. Want als je niet meer in contact staat met je gevoel, verlies je veiligheid en vertrouwen. Ik zie het vaak in mijn praktijk. Mensen die een relatie beëindigen zeggen dan:
“Ik voelde in het begin al dat het niet helemaal klopte, maar ik negeerde het.”
Dat betekent niet dat de ander “fout” was. Maar de verbinding klopte gewoon niet. En als een verbinding niet klopt, raakt vroeg of laat iemand beschadigd. Een gezonde relatie betekent geven én nemen, zonder dat je jezelf verliest . Tijdelijk uit balans zijn mag — bijvoorbeeld door ziekte of persoonlijke groei. Maar het mag geen constante zijn.

Je intuïtie is je thermometer

Intuïtie is je innerlijke kompas. Een soort thermometer voor veiligheid en vertrouwen. Soms voel je: “Ik moet daar niet heen.” Als je dat negeert, wordt het bezoek ongezellig, breek je iets, of loopt het gewoon mis. Je intuïtie wil je beschermen.

Kiezen vanuit emotie: een valkuil

Keuzes maken vanuit emotie lijkt logisch, maar is vaak gevaarlijk.

Angst is een slechte raadgever, behalve bij écht gevaar.
Overdreven verlangen kan je misleiden. Als je iets zó graag wilt dat alleen je hart spreekt en je intuïtie verdwijnt, maak je geen optimale keuze.

Samengevat: zo maak je gezonde keuzes

Luister naar je intuïtie. Die heeft altijd de laatste stem.
Oordeel niet over jezelf als een keuze verkeerd uitpakt.
Leer van elke stap. Ook verkeerde keuzes brengen je dichter bij jezelf.
Wees dankbaar voor je pad, inclusief de lessen.

In mijn jeugd heb ook keuzes gemaakt die niet bij me pasten. Ja, ik moest mezelf vergeven. Maar ik oordeelde niet. Ik begreep waarom ik toen deed wat ik deed. Zonder die ervaringen was ik niet geworden wie ik nu ben.
Dank jezelf. Voor je reis. Voor je groei. Voor je prachtige zijn.

Waarom je energietank leegraakt – en hoe je dat kunt veranderen

Thu, 07 Aug 2025 22:00:00 GMT

Waarom raak ik zo uitgeput? Waarom is mijn energietank leeg?

Het leven is soms één groot raadsel. En regelmatig komt dat raadsel voort uit oude patronen, vaak al generatieslang doorgegeven. Een van die grote vragen is: Waarom raak ik zo uitgeput? Waarom is mijn energietank leeg na een werkdag – of na jaren van hard werken, zorgen, geven? Er zijn veel mogelijke oorzaken, maar vaak komt het terug op twee diepe, onbewuste ankerpunten. Wanneer je die gaat herkennen, kun je ook iets veranderen.

1. Eerst voor jezelf zorgen – geen egoïsme, maar noodzaak

We hebben het met de paplepel ingegoten gekregen: “Zorg eerst voor anderen. Daarna pas voor jezelf.” Deze overtuiging leeft in opvoeding, cultuur en religie. Generatieslang is het neergezet als iets nobels: jezelf opofferen voor de ander. Het is een misverstand dat nog steeds veel schade aanricht. Laten we eerlijk zijn: Het is niet waar! Een mens die goed voor zichzelf zorgt, die regelmatig zijn balans bewaakt, heeft juist meer te geven – zonder zichzelf te verliezen. Zelfzorg is geen luxe. Het is de basis. Hoe kun je er echt voor een ander zijn als je op je tandvlees loopt? Hoe kun je ondersteunen, begeleiden, helpen – als je energie op is? Dan raakt je tank leeg. Dan raak jij leeg.
Een treffende vergelijking: het zuurstofmasker in een vliegtuig. De instructie is altijd duidelijk: “Reis je met iemand die zijn masker nog niet zelf kan opzetten? Zet dan eerst je eigen masker op.”
Niet omdat jij belangrijker bent. Maar omdat je anders misschien zelf flauwvalt – en dan kun je niemand meer helpen. Zo werkt het ook in het dagelijks leven. Alleen gaat het daar niet om zuurstof, maar om je energie. Zelfzorg is geen zelfzucht. Het is verantwoordelijkheid nemen. Voor jezelf én voor de mensen om je heen.

2. Je hoeft niet te plussen – jezelf zijn is genoeg

Veel mensen geven structureel te veel van zichzelf. Soms uit onzekerheid, soms vanuit oude pijn of een gevoel van minderwaardigheid. Soms simpelweg omdat het hun aard is. Maar luister goed: Jij hoeft niet te plussen om waardevol te zijn. Je bent al goed zoals je bent. Jij bent een uniek mens, met bijzondere kwaliteiten en een eigen kracht. Het doet er niet toe waar je vandaan komt, hoe je eruitziet en/of je iets bezit. Jij bent genoeg. Plussen betekent dat je over je eigen grenzen heen gaat in geven. Dat je te veel investeert in anderen – in relaties, werk, je eigen bedrijf – zonder terug te krijgen wat je nodig hebt. En dat put je uit. Net als bij punt 1: je energietank raakt leeg.

Alles draait om evenwicht

De sleutel is evenwicht:

Zorg goed voor jezelf.
Geef met liefde, maar niet ten koste van jezelf.
Wees jezelf – dat is genoeg. Je hoeft niet meer te zijn dan dat.
En misschien nog wel het allerbelangrijkste:
Leer ontvangen.
Het leven draait niet alleen om geven. Jij mag ook een compliment aannemen. Een helpende hand. Een knuffel. Een liefdevol gebaar.

Voel je niet verplicht om meteen iets terug te doen. Ontvang met dezelfde openheid waarmee je zelf geeft. Wat je krijgt, komt uit het hart. Ontvang het met liefde. Jij bent het waard.
Jij bent genoeg. Zorg goed voor jezelf. Dat is geen egoïsme – dat is liefde.

Herstart: Control+Alt+Walk

Thu, 31 Jul 2025 22:00:00 GMT

Van praktijk naar praktijk... maar dan anders

Na 13 jaar lang een eigen praktijk te hebben gehad met de veelzeggende naam The Soul Inside, ging 2,5 jaar geleden het licht uit. Niet letterlijk hoor — de lampen doen het nog. Maar ik kon niet meer. Het plezier, de passie, de gedrevenheid... ze hadden zich stilletjes uit de voeten gemaakt. Mijn uitleg was: “Ik ben op, het plezier is weg.” Klonk logisch, was ook waar. Maar de échte reden zat dieper — en had niks te maken met mijn werk, maar alles met mijn lijf.
Re validatie: Geen ongeluk, wel een levensbocht Bij het woord revalidatie trekken mensen vaak een wenkbrauw op. “Had je een ongeluk?” “Ben je gevallen?” Nee hoor, niks spectaculairs zoals een strijd tegen een wilde grizzly. Gewoon... een lijf dat vanaf het begin van het leven wat uitdagingen kende. Mijn heup stond scheef, mijn zenuwstelsel deed alsof het op vakantie was, en ik liep alsof ik met gesloten ogen Twister speelde. Kortom, elke stap was een tactische missie. Met pijn, instabiliteit en vooral: nul automatische piloot. Elk been moest manueel bestuurd worden: Na iedere stap, bevestigde mijn ogen of de stap was gezet.
Professionele hulp? Ja hoor, maar... Ja, ik heb hulp gezocht. Regelmatig, maar alles bij elkaar opgeteld gewoon: Vaak! Maar niemand zag echt wat er aan de hand was. Ik kreeg diagnoses als puberteit, groei, zwangerschap... Antwoorden waar ik niets aan had en die de altijd aanwezige pijn niet verklaarde.
De man met het plan: Mijn fysiotherapeut Toen ontmoette ik een nieuwe fysiotherapeut met ogen als röntgenstralen. Hij zei: "Yvonne, je gooit je been naar voren en hoopt op het beste." Klinkt als mijn dansmoves, maar hij had een punt. Diagnose: heupdysplasie. We gingen aan de slag. Doel: 5% verbetering. Spoiler: het werd ietsje meer �55357;�56847;.
Leren lopen... opnieuw En nee, het was niet zo dat ik na twee sessies huppelend de deur uitliep. Het was intens. Confronterend. Soms frustrerend. Soms hilarisch. Soms gewoon om te janken. Mijn hoofd draaide constant hetzelfde bandje af: neerzetten, afrollen, knie buigen. De fysio moest honderden keren voordoen hoe ik een trap op- en afga. Hij bleef geduldig, ik bleef hardnekkig vragen. Bonus: ik heb nu een master in “bekken-meebewegen-voor-gevorderden”.
Eindelijk ademhalen Na 46 jaar kreeg de pijn een medische naam: heupdysplasie. Eindelijk wist ik wat er niet klopte en het geweldige nieuws was: Ik kon er iets aan doen. Sindsdien is het een proces geweest van vallen (figuurlijk) en opstaan (letterlijk). Mijn lijf transformeerde van een onvoorspelbaar object naar een stabiel en gecontroleerd lichaam.
Van 5% naar een mini-wonder Die voorspelde 5% verbetering? Daar heb ik m’n schouders eens goed over opgehaald. Inmiddels zit ik op 70-80%. Mijn lijf is sterker, mijn stappen zeker, en ik ben (bijna) weer een festivaltijger. Deze zomer: 18.000 stappen op één dag — al moest ik daarna wel even in winterslaap.
Dankbaar tot in mijn diepste vezels Dankbaar voor de antwoorden, voor wat ik losliet, won, beleefde, groeide. Voor m’n gezin, voor de tranen van ontlading én van humor. Voor de kracht en de kwetsbaarheid. En voor het feit dat ik nu een stoep op kan lopen zonder dat m’n lijf een crisisteam inschakelt. En ik loop op mijn eigen automatische piloot.
Ruimte voor het nieuwe Toen ik 2,5 jaar geleden stopte als trainer en coach, was het alsof mijn systeem zei: “Coach-modus: uitgeschakeld, tijd voor de herstart van Yvonne: Control+Alt+Walk.” Maar nu? Nu voel ik me herboren. Niet als versie 2.0, maar als een compleet nieuw persoon en mijn werk is mee getransformeerd. En geloof me: de nieuwe dimensie voelt alsof ie op maat gemaakt is.
Heb je vragen over mijn reis? Over stiekem leren lopen op latere leeftijd of over hoe je 1 been kunt vertrouwen als de ander er een dagje vrij neemt? Stuur gerust een berichtje.

Herinner wie je bent

Tue, 22 Jul 2025 14:52:00 GMT

Helen na een jeugd met een narcistische ouder

Soms dragen we een gevoel in onszelf dat we niet goed genoeg zijn, dat we moeten twijfelen aan onze intuïtie, onze dromen, onze eigenwaarde. En wie opgevoed is door een narcistische ouder / voogd, is dat gevoel diepgeworteld door een verleden van kleinerende woorden en acties. Maar wat als ik je vertel dat juist die twijfel een aanwijzing is… voor je kracht?
Een narcist breekt niet wat zwak is.
Een narcist probeert te breken wat krachtig is.
Wat licht geeft. Wat liefde uitstraalt. Wat vrij is.
Als kind werd je gekleineerd om je gevoeligheid, je creativiteit, je enthousiasme, je empathie en je talenten. Maar dat waren nooit je zwakke punten — het zijn jouw mooiste eigenschappen. En juist daarom werden ze aangevallen. Niet omdat ze fout waren, maar de narcistwilde al het licht opeisen en een ander mocht zeker niet stralen of zelfvertrouwen krijgen.
Je werd niet afgewezen omdat je niet goed genoeg was. Je werd afgewezen omdat je prachtig was.
Jij bent niet weg, je bent nog steeds even prachtig als toen je geboren werd. Alleen na de reis in je jeugd was je deels verscholen, verstopt, bedekt, waardoor je afwezig voelde in jezelf. En misschien soms nog zo voelt in bepaalde situaties, momenten of communicatie. De stemmen uit het verleden kunnen soms nog fluisteren in je hoofd. De stemmen uit het verleden laten je soms twijfelen, je dromen verstillen of slechts dromen laten zijn, een gevoel dat je niet mag stralen. Laat de stemmen uit je verleden richtingaanwijzers zijn: dáár waar het gras onder je voeten werd gehaald, ligt jouw kracht.
Laat je niet langer klein houden.
Sta op. Herinner je wie je bent.
En straal — niet ondanks je verleden, zie het verleden als bewijs voor de ongelooflijk mooie kracht in jouw en laat dat je stimulans zijn.

Tips voor wie opgroeide met een narcistische ouder

Zorg goed voor jezelf en geef jezelf de tijd. De tijd:

Om jezelf weer veilig te voelen in jezelf, maar ook in de wereld om je heen.
Om pure liefde weer vrij te laten stromen vanuit je hart. Om te geven en te ontvangen. En het mooie is: Echte pure liefde stelt geen voorwaarden of eisen.
Erken en herken jezelf, je verleden heeft veel aan het twijfelen gebracht of is beschadigd geraakt. Je mag jezelf opnieuw gaan ontdekken.

Hier zijn enkele zachte maar krachtige manieren om voor jezelf te zorgen: 1. Herken je triggers zonder oordeel Soms voel je je ineens klein, onzeker, angstig of niet passen in de wereld. Oordeel niet, zoek je eigen ruimte even op. Als je in een omgeving bent waarbij dit niet makkelijk kan: Het toilet geeft jouw de geïsoleerde plek die je nodig hebt. Richt je eerst op je ademhaling, neem een slok water en geef jezelf de ruimte om te voelen wat je voelt. Als je wat rustiger bent vraag jij jezelf de volgende vragen:

Wat was de trigger? Kijk er naar, voel het en beoordeel het niet. Soms is het de toon of een beweging waarmee iemand communiceert dat een oude trigger naar boven brengt.
Vraag jezelf af of je in gevaar bent? Is je hart, je ziel, je fysiek of misschien wel je leven in gevaar? Het antwoord is vrijwel altijd nee. Toch is de vraag heel belangrijk.

Om bepaalde zaken anders in je systeem te krijgen is het belangrijk om deze vragen jezelf te stellen in alle rust, ruimte en zonder oordeel. Sommige reacties zijn patronen en triggers in het verleden. Deze kunnen alleen veranderen door nieuwe patronen aan te leren. En gevaar, in welke vorm dan ook, is een hele belangrijke om te herschrijven in jouw systeem. 2. Schrijf of wees creatief Schrijf, teken, schilder, kneed.... Wat er in je op komt, het kunnen losse woorden zijn, krassen op hout, het kan onsamenhangend zijn of hele epistels. Het mogen brieven zijn aan jezelf, aan je verleden, aan je ouder/voogd, of gewoon random iemand. Het mag een dagboek zijn.... Dwing jezelf niet tot iets wat je in films ziet, of waarvan men vindt dat het zo hoort. Geef jezelf de vrijheid om te uitten. Kleuren, woorden, kunstwerken... Laat het ontstaan buiten jouw. Het helpt ordenen in je hoofd en een nieuwe weg vinden buiten je systeem. Hierdoor blijft het niet vastzitten in jouw en worden het geen zware hersenspinsels die totaal in de knoop gaan zitten. 3. Verbind je met mensen die jouw echt zien Mensen zijn mooie wezens, maar niet iedereen is het waard om mee te verbinden. Zorg dat je mensen om je heen hebt, die jij goed kunt verstaan en die jouw ook goed kunnen horen. Ze hoeven niet hetzelfde verleden te hebben, of reis te maken zoals jij. Het is belangrijk dat je elkaar echt verstaat en elkaar echt ziet. Het mogen vrienden zijn, een therapeut of coach... Zolang jij je maar durft te verbinden met echt mensen. Jij bent het waard en zij zijn het ook waard. 4. Leer zachtjes grenzen stellen Als je opgevoed bent door een narcist, dan zijn jouw grenzen onbegrensd overschreden, niet erkend, genegeerd en zelfs gekleineerd in je verleden. Weet dat je nee mag zeggen. Het maakt jou niet meer of minder. Het zegt een aantal dingen:

Als je ja zou zeggen, zou je over je eigen grenzen heen gaan. En daarmee niet de juiste liefde, energie of aandacht kunnen geven waarvan je vind dat jijzelf en een ander dat wel verdiend. Nee is dus het juiste antwoord.
En soms zal je nee zeggen, omdat je onveilig voelt, ruimte nodig hebt of nog niet klaar bent om ja tegen iets te zeggen. En dat mag! Jij bepaald jouw tempo in het leven en een ander bepaald zijn tempo. Niemand heeft hetzelfde tempo in het leven, dus laat je niet gek maken, voel je niet minder. Jij bepaald jouw ritme, jouw ruimte en waar jij klaar voor bent.

Oh, en nog een extra tip: Je bent een ander geen uitleg verschuldigd voor jouw keuze. Dat is wel wat je gewend was in het verleden. Maar je verleden is eigenlijk niet normaal en in het nieuwe normaal ben je niemand uitleg verschuldigd. Alleen als jij dit zelf wilt. 5. Ga sporten Sporten verhoogd je zelfvertrouwen, versterkt je innerlijke kracht, helpt balans vinden en leert je grenzen kennen en respecteren. De grenzen van te veel geven en over je grenzen gaan en wat gezond is om je voor in te zetten. Je lichaam fluit je vanzelf terug als je over de grenzen blijft gaan. Verder mag je niet vergeten dat je altijd hebt geleerd je hart te beschermen, maar fysiek voelde jij je weerloos als kind. Betekent niet per se dat je fysiek werd mishandelt, al is dit wel een veel voorkomend iets bij een narcistische ouder/voogd. De fysieke mishandeling kan slaan zijn geweest, maar ook bijvoorbeeld gedwongen voedseleten of juist lange tijd onthouding. Er zo zijn er meer vormen van fysieke mishandeling. Als jij je fysiek weerloos hebt gevoeld, dan is een zelfverdedigingssport een grote aanrader. Weten dat jij jezelf fysiek kunnen verdedigen, geeft alles in jouw een enorme positieve boost. 6. Vier je licht en vier je vrijheid Doe dingen waar je van gaat stralen. Dans, schilder, zing, wandel, lach en geniet van alle kleine dingen in het leven. Je leven is gestart met een zware beproeving, en je bent er sterker en krachtiger uitgekomen dan waarmee je bent gestart. Geniet van je licht, geniet van je vrijheid.

Wees zacht voor jezelf en vergeet niet ....

Je bent niet wat je vroeger is verteld.
Je bent niet te gevoelig, te veel, te ingewikkeld.
Je bent precies goed zoals je bent. Jij bent prachtig. Jij bent krachtig. Jij bent vrij.

Pssttttt....

.... Als je voelt dat je bij sommige processen extra ondersteuning wilt, of hulp wilt bij het ontrafelen van alles dat in je brein nog ronddwaalt uit je verleden dan ben je van harte welkom bij Love2b One. Je kunt hier terecht voor coaching of zelfverdediging / kickboksen.